Orlen i Telekomunikacja Polska
Ponad 1350 stacji paliw PKN Orlen zostanie objętych siecią transmisji danych WAN z wykorzystaniem technologii MPLS.
Budowa sieci zostanie zrealizowana przez Telekomunikację Polską S.A.
Kontrakt pomiędzy TP a PKN ORLEN S.A. został zawarty na 48 miesięcy i
opiewa na kwotę 43,6 mln zł. Jest to największa umowa na realizację
sieci WAN z wykorzystaniem technologii MPLS podpisana przez TP.
Sieć Wan w Orlen
Zaprojektowana przez TP sieć WAN obejmie teren całego kraju i zapewnia połączenie online stacji paliw z centralą koncernu. Kontrakt przewiduje, że docelowo w sieć może zostać włączonych nawet ponad 2000 lokalizacji.
Sieć w technologii MPLS daje możliwość wdrożenia usług opartych o protokół IP, takich jak telefonia lub przesyłanie obrazu wideo np. na potrzeby monitoringu stacji paliw. Realizacja umowy ma zapewnić rozwiązania zwiększające bezpieczeństwo, gwarantujące poufność i integralność przesyłanych w sieci WAN informacji, a także poprawę komunikacji oraz obniżenie kosztów telekomunikacyjnych - informują przedstawiciele Orlenu.
---
Pojęcia:
Sieć rozległa / Wide Area Network, WAN
Sieć rozległa - sieć znajdująca się na obszarze wykraczającym poza jedno miasto, bądź kompleks miejski.
Łączy najczęściej sieci miejskie, bądź inne - mniejsze sieci rozległe, rzadziej sieci lokalne czy pojedyncze komputery. Doskonałym przykładem sieci rozległych jest Internet.
Protokoły stosowane w sieciach rozległych to np:
* X.25
* Frame Relay
* Point to Point Protocol
* ATM
Główne cechy sieci WAN:
* Łączą ze sobą urządzenia rozmieszczone na dużych obszarach geograficznych (np. kraju, kontynentu);
* W celu ustanowienia łącza lub połączenia między dwoma miejscami korzystają z usług operatorów telekomunikacyjnych, np. TP S.A., NASK, Energis;
* Wykorzystują różne odmiany transmisji szeregowej.
Sieć WAN działa w warstwie fizycznej oraz warstwie łącza danych modelu odniesienia OSI. Łączy ona ze sobą sieci LAN, które są zazwyczaj rozproszone na dużych obszarach geograficznych. Sieci WAN umożliwiają wymianę ramek i pakietów danych pomiędzy routerami i przełącznikami oraz obsługiwanymi sieciami LAN.
Standardy sieci WAN są definiowane i zarządzane przez szereg uznanych organizacji, w tym:
* Sektor Standaryzacji Telekomunikacyjnej Międzynarodowej Unii Telekomunikacyjnej (ITU-T, ang. International Telecommunication Union-Telecommunication Standardization Sector), dawniej Committee for International Telegraph and Telephone (CCITT);
* Międzynarodową Organizację ds. Standaryzacji (ISO, International Organization for Standardization);
* Grupę Roboczą ds. Technicznych Internetu (IETF, Internet Engineering Task Force);
* Stowarzyszenie Przemysłu Elektronicznego (EIA, Electronic Industries Association).
---
Multiprotocol Label Switching
MPLS (ang. Multiprotocol Label Switching) - jest to technologia stosowana przez routery, w której routing pakietów został zastąpiony przez tzw. przełączanie etykiet. Na brzegu sieci z protokołem MPLS do pakietu dołączana jest dodatkowa informacja zwana etykietą (ang. Label). Router po odebraniu pakietu z etykietą (jest to z punktu widzenia danego routera etykieta wejściowa) używa jej jako indeksu do wewnętrznej tablicy etykiet, w której znajduję się następny punkt sieciowy (ang. next hop) oraz nowa etykieta (etykieta wyjściowa). Etykieta wejściowa jest zastępowana wyjściową i pakiet jest wysyłany do następnego punktu sieciowego (np.: do następnego routera). Jeżeli następny router nie obsługuje protokołu MPLS etykieta jest usuwana.
Pomimo, że teoretycznie istnieje możliwość zastosowania MPLS do przełączania pakietów dowolnego protokołu rutowalnego (na co wskazuje słowo Multiprotocol w nazwie), praktyczne zastosowania dotyczą jedynie protokołu IP.
Przypisanie pakietowi etykiety na brzegu sieci odbywa się w tzw. procesie klasyfikacji. Pakiety które będą w jednakowy sposób routowane przez sieć MPLS klasyfikowane są do jednej klasy FEC (ang. Forwarding Equivalence Class) i otrzymują tą samą etykietę. (Przykładowo, klasy FEC mogą być budowane na bazie adresów docelowych IP w nagłówku pakietu, w taki sposób, że każda klasa FEC pokrywa się z pojedynczym wpisem w tablicy routingu routera).
Przyporządkowanie danej klasy FEC do etykiety jest sygnalizowane innym routerom za pomocą protokołu dystrybucji etykiet. Pozwala to routerom na zbudowanie tablic etykiet. W zależności od konkretnego zastosowania, jako protokół do dystrybucji etykiet, używany jest: LDP (ang. Label Distribution Protocol) albo odpowiednio rozszerzone protokoły: RSVP lub BGP).
W niektórych zastosowanych korzystne jest dodawanie do pakietu więcej niż jednej etykiety które tworzą tzw. stos etykiet. W tym przypadku mówimy o tunelowaniu ruchu przez utworzoną ścieżkę LSP (Label Switched Path). Stos etykiet zorganizowany jest na zasadzie kolejki LIFO (w pierwszej kolejności jest usuwana etykieta, która została dołączona do pakietu jako ostatnia). Routery podejmują decyzję o przełączeniu pakietu jedynie na podstawie zewnętrznej etykiety (ostatniej z dodanych). Uogólenieniem techniki przełączania etykiet na inne technologie zwielokrotnienia jest GMPLS (Generalized MPLS)
MPLS pozwala na realizację między innymi następujących usług:
* MPLS IP VPN-y
* TE (ang. Traffic Engineering Tunnels)
* AToM (ang. Any Transport over MPLS)
* VPLS (ang. Virtual Private LAN Services)
---
|