Droga to komunikacja:-)
Polska do 2012 roku będzie jednym wielki placem budowy. Euro 2012 blisko, ale stan polskich dróg, polskich kolei jest wciąż dalece niezadowalający – stosunkowo najlepiej jeszcze jest z transportem lotniczym. Jak zatem można zmienić ten ponury krajobraz? I w których obszarach należy dokonywać najistotniejszych zmian, aby za cztery lata nie musieliśmy się wstydzić? W ciągu najbliższych czterech lat Polska będzie wdrażać szerokie programy budowy i renowacji infrastruktury transportowej. Działania te będziemy realizować przede wszystkim ze względów sportowych. Pieniądze na naprawę polskich dróg, polskiej sieci kolejowej oraz rozbudowę i modernizację polskiego transportu lotniczego będą pochodzić z dwóch źródeł:
Unii Europejskiej i budżetu państwa.
Jednak skorzystanie ze środków unijnych obwarowane jest pewnego rodzaju ograniczeniami natury administracyjnej, które mają to do siebie że pochłaniają dużo energii i nade wszystko czasu. A jego mamy coraz mniej. Euro 2012 coraz bliżej, a pracy do wykonania mamy mnóstwo. Do tego dochodzą inne poważne problemy, jak choćby ten związany z brakiem „rąk do pracy”. Większość bowiem polskich fachowców i specjalistów – już dawno - wyjechała z kraju.
Economic Survey of Poland, 2008Naszym bolączkom w zakresie infrastruktury transportowej próbują także zaradzić specjaliści z OECD, którzy w niedawno opublikowanym biuletynie „Economic Survey of Poland, 2008”, wskazują na działania które powinniśmy podjąć, aby szybko i skutecznie ją poprawić oraz unowocześnić. Ich zdaniem w Polsce należy zwrócić szczególną uwagę na kilka spraw.
- Po pierwsze, władze kraju powinny wykazywać wysoką czujność, co do różnego rodzaju zmów i tajnych porozumień, jakie dominują w środowisku dostawców materiałów budowlanych. Chodzi tutaj przede wszystkim o stosowanie odpowiednich procedur przetargowych, które w skuteczny sposób będą zabezpieczać interes obu stron. W celu urzeczywistnienia tych zamierzeń konieczna jest więc poprawa zapisów prawnych dotyczących: sposobów oraz metod przeprowadzania przetargów publicznych (zamówień publicznych), procedur wydawania pozwoleń budowlanych, zakresu prowadzonych badań archeologicznych oraz metod kontroli stanu środowiska naturalnego.
- Po drugie, rzeczą istotną jest to, aby Polska stworzyła odpowiednie instrumenty, a nawet strategię, która zabezpieczałaby ją przed ryzykiem kursowym i jednocześnie pozwalała na lepsze wykorzystanie środków z funduszy unijnych.
- Po trzecie, potrzebna jest lepsza koordynacją oraz ściślejsza współpraca różnych polskich ministerstw oraz innych rzędów państwowych w zakresie efektywności wykorzystywania środków unijnych na projekty infrastruktury transportowej.
- Po czwarte, w opinii przedstawicieli OECD, poprawa infrastruktury drogowej powinna uwzględniać cały zestaw jasnych i ściśle określonych kryteriów dotyczących kosztów realizacji przedsięwzięcia, sposobów jego oceny oraz terminów wykonania.
- Po piąte, ze względu na ograniczone możliwości pozyskania funduszy unijnych przed rokiem 2012 przez niektóre z regionów w kraju, władza centralna powinna dążyć do aktywnego poszukiwania osób oraz przedsiębiorstw z sektora prywatnego, które w sposób aktywny chciałyby się zaangażować w proces budowania, zarządzania i utrzymywania infrastruktury transportowej w kraju.
- Po szóste, zalecana jest większa aktywność władz państwowych w promocją usług o charakterze publiczno–prywatnym. Zdaniem specjalistów z OECD partnerstwo publiczno–prywatne może w pewnych wypadkach dostarczyć więcej pieniędzy i pożytku, aniżeli inne formy działalności prowadzone przez przedstawicieli organów państwa. W tym jednak celu należy dokonać kilku istotnych zmian w polskiej ustawie o partnerstwie publiczno–prywatnym. Konieczne jest także stworzenie odpowiednich jednostek w państwie, które byłyby odpowiedzialne za nadzór i kontrolę kosztów realizowanych projektów. To bowiem zwiększyłoby szansę na wzrost przedsięwzięć realizowanych w ramach partnerstwa publiczno – prywatnego.
- Po siódme, regulacje rynkowe oraz struktura własności prywatnej powinna propagować zdrową konkurencję zarówno pomiędzy, jak i wewnątrz sektora transportu.
- Po ósme, budowa sieci autostrad oraz pobieranie opłat za przejazd pozwoliłoby na poprawę zadań przewozowych. Dziś bowiem jest tak, że większą uwagę nadal przykłada się do dróg krajowych.
- Po dziewiąte w obszarze infrastruktury kolejowej, OECD zaleca nam aby dążyć do większej transparentności i otwartości. W tym ostatnim przypadku chodzi przede wszystkim o wdrożenie zasady dostępu strony trzeciej do prowadzonych (ang. third party access – TPA) projektów i inwestycji kolejowych. I po dziesiąte, transport lotniczy w Polsce (czyt. PLL LOT) powinien być szybko zrestrukturyzowany celem poprawy wydajności i jakości obsługi pasażerów.
Polski rząd powinien zatem skorzystać z dobrych rad, jakich udzielili mu specjaliści z OECD i przystąpić do działań na rzecz poprawy infrastruktury transportowej w naszym kraju. Wielce pomocnym – oprócz porad OECD – mógłby się okazać kompleksowy (długofalowy) program naprawy infrastruktury transportowej w Polsce przygotowany pod kierownictwem zainteresowanych stron. To jednak wymaga działań ponad podziałami, z czym u nas często bywa ciężko. Niemnie jednak należy mieć świadomość, że gramy do jednej bramki, a organizacja Euro 2012 to nasz wspólny cel.
---
Bartosz Niedzielski/Bankier.pl
|
